ეს ამდენი გოიმი – ქართველ ერად წოდებული, ავარდა!

ჩემი დანო და ძმაო, იცით რატომ გვაქვს დანძრეული? საკუთარ თავზე გაცინება რომ არ შეგვიძლია! დიაღ!!!

მე ვარ, სახელდობრ, ყველაზე მაგარი “როჟა” მთელს ქვეყანაში რა, თვით ირონიის ოსტატი და ა.შ.

ფუ თქვე კომპლექსიანებო!

დიდი ხანია არ დამიწერია ბლოგზე, ნამეტნავად დაკავებული გახლდით. ამერიკიდან მინდოდა ერთი-ორი მიმებლოგა, მაგრამ სად იყო მაგის დრო. ობამას ვხვდებოდი კულუარებში.

მოკლედ, გუშინ ვუყურე ილიაუნისთან გამართულ აქციას და იქ  მივარდნილ მმშნკიკებს, გულაშვილის შნირებს და განათლების რეფორმა რომ ვერ შეეხოთ იმ ტიპებს.

გამილახეს ეს ლიბერალი წიწილები! მაგათზე ვამყარებ მთელს ჩემს იმედებს იბერიის გაბრწინებაზე. ამ დროს კიდე მიუვარდა ეს ისაკაძე, წვერებზე ბორში რომ აქვს ჩამოწუწული და სახეზე – არაქრისტიანული გამომეტყველება  და დაარბია ისინი.

გეგეჭკორით ვარ საშინლად უკმაყოფილო. რა არის ეს? რა სოფლელივით მოიქცა? ”არა! კომენტარს არ ვიძლევი.” უნდა გავუშვა მაგი სტაჟირებაზე სადმე ”ალბატროსში” ან ”ყავის სახლში.”

ვანიჩკას დავავალებ ამ მოძალადეების ალგმვას. ამ გულაშვილის დამსჯელი არმიაც ვნახე გუშინ. რას გვანან ეგ უპატრონოები.

ჩემო ლიბერალო ძმებო და დებო! ნუ გეშინიათ! ბოზიშვილი ვიყო თუ არ მოვუარო მაგათ! ჯერ ჩამოვიდე მანდ!

აი ესა:

ჰოდა, მთელი ინტერნეტ სივრცე მე მეკაიფება. მანიაკიაო, გიჟიო, პედოფილ მონსტრს გავსო, ეგ რომ პირს დააღებს უკვე ვიცით რა ზომისა უნდაო და ა.შ.

ძალიან მაინტერესებს რა არის ამ სურათში სასაცილო? მე და გია ვართ რაღაც ფართიზე და ჩემმა მეორე მეგობარმა მიშამ (მაჭავარიანმა) მთხოვა სურათს ვიღებ და დაიჭყანეო და მეც დავიჭყანე.

რა იყო თქვე ჩემისებო, რა ამბები ატეხეთ, ან ძმაკაცი არ გყავთ და მათთან ერთად არ დაგილევიათ და არ დაჭყანულხართ თუ რა უბედურებაა?

კაცმა რომ ზოგიერთ თქვენგან კითხოს ერთი დაჩაგრული ახალგაზრდა ვიყავი და გართობა არ ვიცოდი რა იყო. არადა, აჰა, გაეძრო ჩემი სურათი გართობიდან და ეგრევე მოაბეს კუდები.

რა გასაკვირია რომ ვიჯღანები?  შეიძლება გაგიკვირდეთ და ტვალეტშიც დავდივარ, ვაკუებ, ვაბოყინებ და ხორცი მეც მეჩხირება კბილებს შორის.

რა არის ხალხნო, ეს უბედური კომპლექსები და მიდგომები. რაღაცა ინტერესი იპოვეთ ამ ცხოვრებაში, რომ მიმჯდარხართ ამ ინტერნეტზე და გაგისიებით თვალები და ტრაკები!

და აჰა, ამ პოსტით ისიც დადასტურა, რომ მეც მაქვს ნერვები!

მისი შეკითხვებიდან ყველაზე მეტად დამამახსოვრდა ეს შეკითხვა: რას ვერ აპატიებდით საყვარელ ადამიანს? მე მაშინვე ირაკლი ოქრუაშვილი გამახსენდა და ძალიან დავმწუხრდი, თუმცა ევას ხალსმა გამოხედვამ გამომაფხიზლა და გოგონას ანაზდად მიგუვე: ღალატს!

ერთი შეხედვით შაბლონურ სიტყვა-პასუხში დიდი სიღრმეები და გულის ტკივილი იმალება. მე ხომ ასე დამამწუხრეს ჩემმა მეგობრებმა, რომლებიც თითქოს გვერდით მედგნენ ქვეყნის მშენებლობაში და ამ დროს საპირისპიროს აკეთებდნენ. იპარავდნენ, ანგრევდნენ, ანადგურებდნენ და ა.შ. რომელი ერთი დავასახელო? ირაკლი, ნინო, ზურა, პეტრე, ირაკლი (ალასანია), გუბაზი, კოკა, კახა და კობა!

ამ სევდიან მოგონებებს ჩემი ბავშვობის ნაშრომი მოვაყოლე და ევას ჩემი ანალიტიკური ნიჭის დამადასტურებელი ნაშრომი ვაჩვენე. მე მაშინ ვიწინასწარმეტყველე, რომ საბჭოეთი ავღანეთს წააგებდა და ეს ასეც მოხდა. ასევე წააგებენ ისინი სხვა ბრძოლებსაც და საერთოდ დაქუცმაცდებიან.

ინტერვიუს მერე შევიხედე ფორუმებზე და სხვადასხვა ინტერნეტ საიტებზე და იქ ვნახე, რომ ”მეკაიფებიან.” ჰო! აი ასეთ კაიფ-კაიფში რომაა მთელი ოპოზიცია, იმიტომაც აკეთებენ საქმეს!

როდის უნდა გადაეჩვიოს ეს ხალხი უაზრო ლაპარაკს…

არ ვიცი… არ ვიცი…

შთამბეჭდავი იყო. მეც მევასები შალვა!

რა მინდა ვთქვა, დიალოგს ითხოვს ბატონი რამიშვილი, ნუ გასაგებია ახლა, მართლა საჭიროა დიალოგი და შეიძლება შევხვდე კიდეც, მაგრამ ჯერ ადრეა.

პირისპირ შეხვედრა ჯერ ადრეა!

აგერ არის ბატონო ბლოგინგი, საუკეთესო საშუალებაა, ფეისბუქი თუნდაც, მეც ვარ იქ და დამიმატე და ვისაუბროთ ასე ვირტუალურ რეჟიმში. ოღონდ ზედმეტების გარეშე, იქ შენ ფეთ სოსათიში ჩემს კატას (ჯიგარო ქვია იმასაც) შეხვიდე და სცემო, არ მოსულა. (არც ფეხსაცმელი ესროლო).

სად მცალია მე გენაცვალე ახლა ამისთვის, რომ მოვიცლი მერე კი! ასე 2013-14 წლებში.

დარდუბლის გაკეთების იდეა მომეწონა, იმ 30%-ზე ნუ იდარდებთ, მე მივუჭოჭებ ჭანტურიას და ხმას არ ამოიღებს. მაინც ვერაფერს მომიძებნით საღადაოს, თქვენი ამბავი რომ ვიცი ფეხსაცმელს და დოქტორ დოტს ვერ გასცდებით. (გაგდებთ ახლა ნამუსზე, რომ უფრო მაგრები გააკეთოთ :DDDDDD (ასე გაცინება გივიმ მასწავლა, სკაიპში სულ ასე მწერს ხოლმე).

ჰო აი სკაიპიც კარგი საშუალებაა, დამიმატეთ თუ გინდათ (Only_Hope_of_Georgia_till2013_mere_ra_gveshveleba_ar_vici_tu_manamde_2012shi_

apokalipsi_ar_moxda) ჰოდა ვისაუბროთ ბატონო, ჯერ ჩეთით, მერე ვოის ქოლიც შეიძლება, ბოლოს ვიდეოც – კონფერენს ქოლებიც გავაკეთოთ და ასე.

ან თუ გინდა ფორუმ.გე-ზე შევიდეთ, ან თინ.ჯი-ზე და მოვახერხოთ რამე.

რაც შეეხება ზოგადად გადაცემას და შალვას აზროვნებას ძალიან მომეწონა. ბევრი რამ თქვა რასაც ვეთანხმები, ბევრიც კიდე საშინელება იყო.

ჰო, კიდე ისა, ჯო დასენზე რომ დამცინეთ, რა არის ამაში ცუდი? მეც მევასებოდა სტივი ვანდერი და საერთოდ ზეპელინების ფანი ვიყავი. დაანებეთ ამ უაზრო დემაგოგიას თავი, თითქოს მე თბილისურ დვიჟენიებში არ ვიყავი. როცა საჭირო იყო ვიყავი, მაგრამ მთელი ბავშვობა სწავლას შევალიე – ჰოდა მაგიტომაც ვარ მე პრეზიდენტი და თქვენ კიდე ბლუყუნებთ მარტო; აბა მე ვიყო თქვენს ადგილას, სამი თვე რად მინდა ერთ კვირაში ჩამოვაგდებდი ამ ხელისუფლებას, იმიტომ რომ მართლა ძალიან ბევრი და დიდი შეცდომები გვაქვს, მაგრამ თქვენ ფოკუსირება არ გინდათ გენაცვალე!

მოდი რა მოითხოვე კონკრეტული ძმაო! კონკრეტულს ხო ვიძლევი რა, აუფ  რაღაც უაზრო პრინციპებზე დაყრდნობით უარი სთქვეს. რა ვუყო ახლა? ძალით შევტენო?

ხოდა მოდი ჯერ ჩამოყალიბდით და მერე ვიბაზროთ ბრატცი.

ანაზდად ლალის ხმა ჩამესმა:

- მიშა გამარჯობა, ხომ ხარ სავანაში წამოწოლილი ზებრა ნაჭამი ლომივით, რომელსაც სექტემბრის სიო ნაზად ურხევს ფაფარს?

- კი ლალი! ნამდვილად მასე ვარ. – რუდუნებით ვუპასუხე მე და ჩემს, ჯეჯილის ყანასავით რბილ, სავარძელში ჩავეშვი.

- მიშა, მე შენი მეგობარი, ხომ გახსოვარ? როგორ დავდიოდით ერთად ვითარცა მრავალ ომ გამოვლილი მეგობრები და შტორმ გადარჩენილი გემები?

- როგორ არ მახსოვხარ ლალი – ევროკავშრივით შეშფოთებულმა ვუპასუხე და თან გულის სიღრმეში მწყინა; ლალის საყვედურნარევმა ტონმა ჩემი ჩვილი გული განგმირა, თუმცა არა სასიკვდილოდ.

- მაშინ რატომ აღარ მოდიხარ ჩემთან? როგორც გაზაფხული? რატომ აღარ გვაქვს ფილოსოფიური წიაღსვლების საღამოები, ისევე როგოც ტყიბულელ მეშახტეებს? ნუთუ ჩვენი გონებრივი და ინტელექტუალური საღამოებიც შეწყდება, ისევე როგორც აგვისტოს მოულოდნელი წვიმა კახეთში?

- ლალი! – ვუპასუხე მე, მეგობრულად, რბილად, თუმცა მაინც მკაცრად! – მე ახლა საქართველოს გადარჩენის გზებს ვაგებ! მე უკვე გადავთხარე 100 რეფორმა! როცა მოვიცლი კვლავაც მოვალ შენთან და კვლავაც ვისაუბროთ ჩვენს საყვარელ თემებზე, ჩემო ვახო ელერდაშვილვით ინტელექტუალო მეგობარო.

- მაშ კარგი! იყოს ასე – გული მოულბა  – როცა მოიცლი შემომიარე.

მე ფანჯარას გავხედე, ყინულის ლოლო ჩამოტეხილი იყო და მე მაშინ მივხვდი, რომ საქართველო აუცილებლად გადარჩება.

ე.ი. ეს მსოფლიო დონის მწვრთნელები გაუშვა, ერთმანეთზე უკეთესები მოჰყავს და მაინც არაფერი შველის ამ ფეხბურთს და ნაკრებს, როცა ასეა საქმე ხო უნდა მიხვდე რომ შენშია პრობლემა? გავგიჟდი…

ეჰ! არ უნდა ჩავრეულიყავით მაშინ ფედერაციის პრეზიდენტის არჩევნებზე! გაიმარჯვა კაცმა პატიოსნად (ნემსაძეს ვგულისხმობ), ხო მეუბნებოდნენ დაანებე თავიო, ნუ ერევიო, არ ვარგა ეს ახალკაციო, არ დავუჯერე.

ახლა კიდე გვიანია, მაშინდელივით ვერ ჩავერევი, დემოკრატიზაციისა და ლიბერალიზაციის გზას ვადგავართ და არ შეიძლება ამ პრობლემის ასე მოგვარება. თვითონ უნდა წავიდეს.

მარაააა, მაგას რომ ვუყურებ ნამუსი არ აქვს.

ეს მეტად წინ გადაგმული ნაბიჯი იქნებოდა და ევროპასაც დავანახებდით ჩვენი საზოგადოების წინსვლას და ტოლერანტობის ნამდვილ რაობას. ერთით ნაკლები მიზეზი ექნებათ ნატოში შესვლაზე უარის თქმისას. იმ დანარჩენებს მერე ამოვწურავ.

ჰო, ნუ რადგან ნატოზე მივიდა ლაპარაკი, ვფიქრობ თავდაცვის მინისტრად ხომ არ დაგვენიშნა გეი. ეს ორმაგად გააკვირვებდათ ჩვენს დასავლელ პარტნიორებს და საერთოდ ყველა კარს გაგვიხსნიდა ევროპაში.

თანაც წარმოიდგინეთ, ნატოს სამიტის წინ, ჩვენი მინისტრი რომ ჩვენს მოწინააღმდეგე მინისტრს გაიყვანს გვერდით და ერთ ჯიგრულ მინეტს გაუკეთებს, მემგონი ეგრევე მოგვარდება პრობლემა.  რა ვიცი, მოკლედ სტრატეგიულად და ტაქტიკურად მშვენიერი სვლა იქნებოდა.

თუმცა, პრობლემა იმაში მდგომარეობს რომ გამოსული ( ქამინგ აუთი) გეები ძალიან ცოტანი არიან. ის კი არა, ვისაც ეგრევე ეტყობა გეობა ისინიც კი თაკილობენ ამის აღიარებას! რა უბედურებაა ესა? არ ვიცი როგორ იქნება ეს ამბავი! საზოგადოების მხარდაჭერაა საჭირო!

ეჰ! აი გაზაფხულზე თბილისის მერის არჩევნები რომაა, იქნება იქ მაინც გავიდეს ვინმე ჰომოსექსუალი? რა ფანტასტიური იქნება!

ახლა ვფიქრობ, ვინმე ჩემ თანაპარტიელს ხომ არ ვაიძულო ქამინგაუთი და გავუშვა მერე არჩევნებზე… მაგრამ ეს იძულების პოლიტიკაც მოსაბეზრებელია უკვე რა!

მოგესალმებით და მინდა გისურვოთ ყველივე სასიამოვნო და საუკეთესო!

ეს იქნება ჩემი ბლოგი და აქ დავწერ ხოლმე რაღაცეებს! ვერ შეგპირდებით, რომ ეს მოხდება ხშირად ხოლმე, რადგან როგორც იცით, მე ძალიან დაკავებული ვარ და ქვეყნაზე ზრუნვის მეტს არაფერს ვაკეთებ.

დღეს გახლდით განმუხურში, სადაც გავხსენი ძალიან მაგარი საკურორტო ზონა. ეს ზონა მალე გადაიქცევა იმისთანა ადგილად, რომ იბიცა და მონაკო მიმიქარავს! დიაღ! მეგობრებო ეს იქნება საუკეთესო ადგილი მთელს ევროპაში.

მოგეხსენებათ, გავრცელდა ჭორები იმის შესახებ, რომ მე იქ მესროლეს ფეხსაცმელი. … ვადასტურებ, ნამდვილად მესროლეს და შიგ შუბლში გამარტყა იმ მამაძაღლმა, მერე ჩემმა ბიჭებმა ცემეს, მაგრამ მე გავაშვებინე კაცო! ბოლოს და ბოლოს ბუშს ესროლეს ფეხაცმელი, ეგეც რაღაცნაირი ბრენდია და როგორც იტყვიან ”პონტი.”

მე ბოდიში მინდა მოვიხადო იმის გამო, რომ ბიჭებმა ნერვები ვერ შეიკავეს და ის ნასვამი ადამიანი ფაქტიურად გაიგდეს. ორი მათგანი მე სამაგალითოდ დავსაჯე. ახლა ისინი დგანან და აგერ ჩემს რეზიდენციასთან გაზონს რწყავენ.

ვანო გაბრაზდა ძალიან, ვუყვარვარ მაგ უპატრონოს და რა ქნას, მაგრამ მოვათოკინე და მოვუწოდე დაეცვა დემოკრატიის და გამოხატვის უფლების პრინციპი.

ასე რომ, შემდეგში თავისუფლად და უშიშრად შეგიძლიათ მესროლოთ ფეხსაცმელები. ოღონდ ვარდანაშვილის არ გინდათ, მაგას უმეტესობა მძიმე აქვს… ისე მთლად ფეხსაცმელიც ნუ იქნება კაცო, მეც მტკივა ვა! ჩუსტი ან ფლოსტი ”მოსულა.”

აი ეს იყო ჩემი პირველი პოსტი! გთხოვთ წაიკითხოთ და რაც მთავარია კომენტარი დამიტოვეთ, ოღონდ არ მაგინოთ, არ გამდის!!!!!!!!!!!!